Το άγχος και στρες, στις μέρες μας, αποτελεί μέρος της καθημερινότητας πολλών ανθρώπων. Το στρες είναι η φυσική αντίδραση του σώματος μας σε οποιοδήποτε ερέθισμα του περιβάλλοντος. Είναι η ίδια, είτε αθλούμαστε, είτε εργαζόμαστε πνευματικά και κυνηγάμε χρονικές προθεσμίες, είτε βιώνουμε ένα ψυχικό στρες. Όλο και περισσότερο κόσμος έρχεται αντιμέτωπος με το άγχος και το στρες, που δυσκολεύουν την καθημερινότητά του. Μάλιστα, είναι όλο και πιο συνηθισμένο, τα συναισθήματα αυτά να δυσχαιρένουν τόσο πολύ την καθημερινότητά μας, που να επηρεάζουν την ποιότητα της ζωής μας. Φυσικά, και υπάρχει τρόπος να ξεπεράσουμε αυτό το υπερβολικό αρνητικό άγχος και στρες, ώστε να απελευθερωθούμε από αρνητικές σκέψεις και συναισθήματα.

Άγχος και Στρες: Πως εκδηλώνονται;

Η πρώτη αντίδραση είναι συνήθως η ίδια. Ο παλμός της καρδιάς αυξάνεται, η αναπνοή μας γίνεται πιο γρήγορη και ρηχή, οι μυς μας είναι έτοιμοι για δράση και η λειτουργία του γαστρεντερικού καταστέλλεται. Είναι η ώρα να δράσουμε και να αντιμετωπίσουμε τον «κίνδυνο» που καραδοκεί. Είναι όμως στην πραγματικότητα έτσι; Υπάρχει κίνδυνος άμεσος επιβίωσης ή πρόκειται περί «πλάνης»; Συνήθως ο «κίνδυνος είναι νοερός» και πηγάζει από το ασυνείδητο κομμάτι του μυαλού μας. Ως εμπειρικά όντα οι άνθρωποι, από την πρώτη στιγμή της ύπαρξης μας ξεκινάμε να μαθαίνουμε και εμπειρία στην εμπειρία χτίζουμε το οικοδόμημα του χαρακτήρα μας. Σε ποια ερεθίσματα θα αντιδράσουμε και ποια από αυτά εκλαμβάνουμε ως στρεσογόνα είναι καθαρά υποκειμενική και συχνά ασυνείδητη διαδικασία. Μάταια πολλές φορές προσπαθούμε να πείσουμε τον εαυτό μας χρησιμοποιώντας τη λογική μας ότι αυτός ο φόβος, αυτό το άγχος, ή εκείνη ή άλλη κατάσταση δεν θα έπρεπε να μας φορτίζει αρνητικά συναισθηματικά και σωματικά.

Πώς μπορούμε να ανταπεξέλθουμε στις καθημερινές πιέσεις και το αρνητικό «υπερβολικό» στρες;

Μπορούμε άραγε να βελτιώσουμε την προσωπική μας μαθημένη ασυνείδητη αντίδραση σε καταστάσεις, σκέψεις και συναισθήματά που μας στρεσαρουν; Και στις δύο περιπτώσεις η απάντηση είναι θετική. Η εκμάθηση και εφαρμογή τεχνικών χαλάρωσης μας βοηθούν να οδηγήσουμε το σώμα μας και πάλι στην φυσική κατάσταση χαλάρωσης. Έτσι, το σώμα θα «ξεκουραστεί» και οι λειτουργίες που ήταν σε καταστολή να ενισχυθούν. Η άμεση επιστροφή στη κατάσταση χαλάρωσης είναι απαραίτητη για την ισορροπία των λειτουργιών του σώματος και άρα της υγείας μας στο παρόν και στο μέλλον. Βέβαια, οδηγώντας το σώμα μας στην χαλάρωση ενεργοποιούμε τη χαλάρωση και στα άλλα επίπεδα όπως το ψυχικό και το πνευματικό. Το ένα επίπεδο επηρεάζει το άλλο και το ενισχύει. Η Αυτογενής εξάσκηση λειτουργεί ακριβώς με αυτό τον τρόπο.

Τεχνικές αποδέσμευσης αρνητικών συναισθημάτων

Οι τεχνικές χαλάρωσης, οι οποίες αποδεσμεύουν το αρνητικό συναίσθημα ή την αυτόματη αρνητική σκέψη από τα βιώματα μας, μπορούν να συμβάλλουν στην καλύτερη διαχείριση του καθημερινού στρες και των συμπτωμάτων του (π.χ. στομαχικές διαταραχές, πόνος, κ.α.).  Μία τέτοια αποτελεσματική τεχνική είναι η EFT (τεχνικές συναισθηματικής απελευθέρωσης). Η τεχνική EFT στην κυριολεξία στοχεύει στο συναισθηματικό ξεμπλοκάρισμα. Έτσι, θα απελευθερωθούμε από αυτόματες αντιδράσεις, αρνητικές σκέψεις και συναισθήματα που μπορεί να προκαλέσουν αλυσιδωτή αντίδραση στρες και να ενεργοποιήσουν περεταίρω συμπτώματα άμεσα αλλά και μακροπρόθεσμα στην υγεία μας. Μπορείτε να επικοινωνήσετε σήμερα με την ιατρό γενικής ιατρικής στην Έδεσσα, Δρ. Εύη Κυρμάνογλου και να ξεκινήσετε τη θεραπεία απαλλαγής από το άγχος.

Το άρθρο Τεχνικές απελευθέρωσης άγχους & στρες εμφανίστηκε πρώτα στο Δρ. Εύη Κυρμάνογλου .

Οι μυοσκελετικοί πόνοι συχνά έχουν ως βάση τους τα αναφερόμενα ως trigger points (σημεία πυροδότησης πόνου). Τα trigger points είναι επώδυνα σημεία εντοπισμένα στους σκελετικούς μυς. Πρόκειται για τοπικές συσπάσεις των μυών που εμμένουν, με αποτέλεσμα να δυσχεραίνεται τοπικά η αιματική ροή και η φυσιολογική κινητικότητα του μυός. Η ψηλάφηση και η πίεσή τους προκαλεί βαθύ πόνο που μπορεί να γίνεται αισθητός τοπικά αλλά και να αντανακλάται σε γειτονική του μυός περιοχή. Λόγω της αντανάκλασης του πόνου, τα σημεία πυροδότησης πόνου (trigger) μπορεί να προκαλέσουν κεφαλαλγία. Εκτός από την εκδήλωση τους ως πονοκέφαλο και κεφαλαλγία, μπορούν να μιμηθούν τον πόνο της οσφυοισχιαλγίας και του εμφράγματος και συχνά δίνουν την αίσθηση και προκαλούν μουδιάσματα στα άνω και στα κάτω άκρα. Οι μυοσκελετικοί πόνοι επηρεάζουν σημαντικά και σε μεγάλο βαθμό την ποιότητα ζωής καθώς είναι η πιο συχνή αιτία για οξύ και χρόνιο πόνο.

Πως προκαλούνται οι μυοσκελετικοί πόνοι; 

Οι μυοσκελετικοί πόνοι συχνά είναι έντονοι και αρκετά επίπονοι, εμποδίζοντας μας να εκτελέσουμε και τις πιο απλές καθημερινές μας δραστηριότητες. Όπως είναι γνωστό μπορούν να προκληθούν από πολλούς και ποικίλους λόγους. Μπορούν να εντοπιστούν σε μια ορισμένη μυική ομάδα δηλαδή σε ένα συγκεκριμένο σημείο ή να είναι διάχυτοι σε όλο το σώμα. Επίσης, πολλές φορές, έχουν μικρή διάρκεια αλλά και σε πιο σοβαρές καταστάσεις έχουν πιο μακροχρόνια διάρκεια η οποία χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή.

Τέτοιες διαταραχές μυοσκελετικών πόνων μπορούν να προκληθούν από την έντονη και υπερβολική χρήση των μυών. Για παράδειγμα, αν ο ασθενής αθλείτε ή γυμνάζεστε έντονα και αρκετά συχνά. Όπως επίσης και από ένα οξύ τραυματισμό, την κακή στάση του σώματος, μυϊκές ανισορροπίες, μυοσκελετικές παθήσεις ή και λόγω ψυχολογικών αιτιών όπως είναι το στρες και το υπερβολικό άγχος. Υπάρχουν όμως και φυσικά αίτια από τα οποία μπορούν να προκληθούν μυοσκελετικοί πόνοι, εκτός από την ψυχολογία, άλλος ένα λόγος είναι οι επανειλημμένες κινήσεις οι οποίες φθείρουν τους μύες από τις καθημερινές δραστηριότητες. Όλα τα παραπάνω μπορούν να προκαλέσουν τοπικές μυϊκές επώδυνες συσπάσεις.

Πώς θεραπεύονται οι μυοσκελετικοί πόνοι;

Η αντιμετώπιση των μυοσκελετικών πόνων ποικίλει ανάλογα με την αιτία που τους προκαλεί. Για την ανακούφισή τους προϋποτίθεται ότι έχει διερευνηθεί πλήρως το αίτιο. Δηλαδή, για να φτάσουμε στο σημείο αντιμετώπισης της φλεγμονής, χρειάζεται να έχουμε πλήρη επίγνωση του λόγου για τον οποίο προκλήθηκαν οι μυοσκελετικοί πόνοι. Καθώς, τα συμπτώματα που έχει ο ασθενής μπορούν να ξεκινούν σταδιακά και με την πάροδο του χρόνου να επιδεινώνονται. Οι μυοσκελετικοί πόνοι και ο εντοπισμός του αιτίου που τους προκαλεί δεν είναι εύκολο και απλό. Χρειάζεται μεγάλη μελέτη από ένα ειδικό για να εντοπιστεί ακριβώς το σημείο που πάσχει. Για την αντιμετώπιση τους, η χρήση φαρμάκων με αναλγητική και αντιφλεγμονώδη δράση καθώς και φαρμάκων με μυοχαλαρωτική δράση φαίνεται να έχουν βραχυπρόθεσμη ανακουφιστική επίδραση στον μυϊκό και μυοπεριτοναϊκό πόνο. Αποτελούν τη συχνότερη θεραπευτική παρέμβαση, όχι όμως και την πιο αποτελεσματική διότι η ανακούφιση από τον πόνο είναι προσωρινή. 

Ποιοι είναι οι αποτελεσματικότεροι τρόποι αντιμετώπισης των μυοσκελετικών πόνων.

Η αποτελεσματική και μακροπρόθεσμη ανακούφιση και θεραπεία επαφίεται στον συντονισμό ειδικών θεραπευτικών τεχνικών. Κάποιες από αυτές είναι ο βελονισμός, η φυσικοθεραπεία,  η τοπική έγχυση κατάλληλων ουσιών ( τεχνική Neural Therapy ), πιέσεις, ενεργητικές και παθητικές διατάσεις και μαλάξεις των μυών καθώς και σε τεχνικές χαλάρωσης που στοχεύουν στη μυϊκή χαλάρωση. Οι άνω τεχνικές έχουν ως αποτέλεσμα τη λύση της παρατεταμένης σύσπασης. Ενισχύουν επιπλέον τη χαλάρωση και την επαναιμάτωση των μυών που με τη σειρά τους συντελούν στην ανακούφιση του πόνου. Αποκαθιστούν την περιορισμένη κινητικότητα αλλά και συμβάλλουν στην υποχώρηση άλλων συνοδών συμπτωμάτων όπως μούδιασμα κτλ.

Η περιοχική επίσης ευαισθησία που έχει αναπτυχθεί αποδυναμώνεται, οπότε αποτρέπεται ως ένα σημείο και η μελλοντική υποτροπή του πόνου. Η διαχείριση του μυϊκού πόνου είναι κατά συνέπεια μια ολιστική, μακροχρόνια θεραπευτική διαδικασία στην οποία χρειάζεται να προβείτε άμεσα. Η ιατρός γενικής ιατρικής στην Έδεσσα, εφαρμόζει όλες τις εγκεκριμένες ασφαλείς τεχνικές αντιμετώπισης του πόνου. Με συνεχή παρακολούθηση του ασθενή και βελτίωση των αποτελεσμάτων της θεραπείας. Έτσι ώστε ο ασθενής με χρόνιο πόνο να μπορεί να αποκομίσει το βέλτιστο αποτέλεσμα των θεραπειών

Το άρθρο Μυοσκελετικοί πόνοι: Αίτια και Τρόποι Αντιμετώπισης εμφανίστηκε πρώτα στο Δρ. Εύη Κυρμάνογλου .

Έτσι παρατηρείται το φαινόμενο, άνθρωποι που δεν πάσχουν από αρτηριακή υπέρταση, ξαφνικά να εμφανίζουν αύξηση της αρτηριακής τους πίεσης σε περιόδους στρες, ενώ με την απόσυρση του στρεσογόνου ερεθίσματος η αρτηριακή τους πίεση να επανέρχεται σε φυσιολογικά επίπεδα. Επίσης, σε κάποιες άλλες περιπτώσεις μπορεί η αρτηριακή πίεση να μειωθεί μεν αλλά να παραμείνει δε σε υψηλότερα επίπεδα του φυσιολογικού ως ένδειξη προϋπέρτασης. Απότομη αύξηση της αρτηριακής πίεσης μπορεί να εμφανιστεί, σε καταστάσεις στρες, ακόμη και σε άτομα που ήδη λαμβάνουν αντιυπερτασική αγωγή όσο «πλούσια» και να είναι αυτή. Πολλοί από αυτούς γνωρίζοντας πλέον ότι αυτό συμβαίνει όταν αγχώνονται, το δευτερεύον αυτό άγχος ενεργοποιεί ασυνείδητα έναν φαύλο κύκλο που οδηγεί σε μεγαλύτερη αύξηση της πίεσης. Πολλοί μάλιστα, στην προσπάθεια τους να ελέγξουν την κατάσταση καταφεύγουν περιστασιακά σε ηρεμιστικά φάρμακα.

Ναι, σε όλες τις περιπτώσεις και σε όλους τους ανθρώπους, το στρες, η ανάγκη να είμαστε σε εγρήγορση μια δεδομένη στιγμή, αυξάνει την αρτηριακή πίεση. Είναι μια φυσιολογική αντίδραση του ανθρώπινου οργανισμού. Η λεγόμενη νευροπίεση όμως, είναι αποτέλεσμα πλεονάζοντος στρες και ψυχολογικού φόρτου. Τί μπορούμε να κάνουμε πώς το αντιμετωπίζουμε λοιπόν; Πριν καταφύγουμε στην πιθανόν αναποτελεσματική πολυφαρμακία, μήπως θα έπρεπε να σταθούμε για λίγο εδώ και να «μας» παρατηρήσουμε; Πώς αντιδρούμε στο άγχος; Τί συμβαίνει στο σώμα μας εκείνη την περίοδο ή εκείνη τη στιγμή; Τί μπορούμε να κάνουμε για να μάθουμε να διαχειριζόμαστε το άγχος μας; Η εκμάθηση και εξάσκηση ειδικών τεχνικών χαλάρωσης φαίνεται να παίζει ουσιαστικό ρόλο τόσο στην νευροπίεση όσο και στη γενικότερη διαχείριση του άγχους. Και καθώς η πρόληψη είναι το σημαντικότερο μέτρο για τη διατήρηση της υγείας μας, όσο νωρίτερα ξεκινήσουμε τόσο πιο άμεσα θα είναι τα αποτελέσματα.  Το μόνο σίγουρο είναι πως μαθαίνοντας να διαχειριστούμε το άγχος μας, θα παρατηρήσουμε και την πίεση μας να σταθεροποιείται.

Το άρθρο Νευροπίεση ή Αρτηριακή Υπέρταση; εμφανίστηκε πρώτα στο Δρ. Εύη Κυρμάνογλου .